Produkcja i jej środki

Świadomą i celową działalność przystosowującą przedmioty i siły przyrody do potrzeb ludzkich nazywamy produkcją. Produkcja nie jest aktem jednorazowym, ale jest procesem stale powtarzającym się, dostarczającym dóbr niezbędnych do egzystencji i rozwoju społeczeństwa.

Podstawą produkcji jest praca wykonywana przez człowieka, a więc zespół czynności prowadzących do osiągnięcia zamierzonego efektu produkcyjnego. Za pośrednictwem pracy odbywa się aktywne oddziaływanie człowieka na przyrodę. Proces pracy pozwala na gromadzenie doświadczeń produkcyjnych, na zdobywanie nowych umiejętności, słowem — prowadzi do przekształcenia samego człowieka wytwórcy.

Praca nie wyczerpuje pojęcia produkcji. Proces produkcji wymaga posługiwania się przedmiotami materialnymi, które dopiero uruchomione przez człowieka i wykorzystywane w sposób świadomy i celowy dostarczają dóbr zaspokajających nasze potrzeby. Materialne przedmioty, którymi posługuje się człowiek w procesie pracy, nazywamy środkami produkcji. Środki produkcji spełniają w procesie wytwarzania niejednakową rolę. Te, które przetwarzamy i przekształcamy, a więc stanowiące przedmiot działalności produkcyjnej, nazywamy przedmiotami pracy. Przedmiotem pracy w rolnictwie będzie ziemia, -w górnictwie — złoża węgla, miedzi, w hutnictwie — koks, ruda żelaza, złom. W zależności od stopnia przetworzenia przedmiotu pracy mówimy o surowcach lub półfabrykatach. Pierwsze zostały poddane nieznacznej przeróbce, zostały zaledwie wydobyte czy uzyskane z uprawy, np. len czy ruda żelaza. Półfabrykaty natomiast mogły uprzednio przejść przez liczne stadia procesu przetwarzania. Mogą to być np. stal w blokach, odlewy części maszyn, stanowiące produkt pracy w zakładach wytwarzających stal, maszyny, wyroby włókiennicze. Przedmiotem pracy mogą być zatem bardzo różne przedmioty materialne, w zależności od stadium przetwarzania na drodze od surowca do gotowego wyrobu.

Powiązane artykuły